استاد شهریار

ناز آن اخمت که وقتی لب ز لب وا میکنی

کوش شیطان کر عجب آشوب بر پا میکنی

یا به وقت صحبت از تهدید رسوا کردنت

ناز تهدیدت که هی امروز وفردا میکنی

من که گفتم اخم کمتر کن دلم سر میرود

کاش میدیدی که با اخمت چه غوغا میکنی